• Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 89

    PAMIĘĆ

    pamiętam jak przez mgłę
    głód i pożogę
    schron wydrążony w ziemi
    gdzie wszyscy stłoczeni

    świst kuli
    która mnie ominęła
    – słyszę do dzisiaj

    pamiętam pierwszą koleżankę
    Żannę – córkę rosyjskiego oficera
    ich pokój w naszym domu
    kindżał nad łóżkiem
    w ozdobnej pochwie
    którego panicznie się bałam

    mam przedłużone życie
    o tamta pamięć
    a mówią
    że małe dzieci
    nie zapamiętują

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 207

    Charles Giron: Portret Ignacego Jana Paderewskiego

    Zaparło mi dech, z wiejskiego ozonu
    odleciałem na zimę. Pomiędzy wrony.

    Warszawa uzbroiła się w marszu
    biało-czerwonym pod szarym niebem.

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 275

    Seana poznałem dwa lata temu na festiwalu poezji w Serbii – Smederevo. Niedawno ukończyłem tłumaczenie jego poematu Hammersmith. Otrzymałem od niego zielono-złotą książeczkę wydaną przez Hercules Editions zawierającą dwie pieśni: Canto 1 i Canto 2. A obecnie mam także zgodę Seana na publikację przetłumaczonego poematu na łamach Shyhty. Mam nadzieję, że będzie to okazja do poznania twórczości tego poety, dobrze znanego w Wielkiej Brytanii.

    Sean O’Brien

    Fot. Gerry Wardle

    Sean O’Brien jest poetą, krytykiem, redaktorem, tłumaczem, dramaturgiem, nadawcą i powieściopisarzem. Jego poezja zdobyła wiele nagród, w tym nagrodę T. S. Eliota, nagrodę Forward i nagrodę E Forster Award. Jego ósmy zbiór poetycki The Beautiful Librarians, zdobył nagrodę Roehampton w dziedzinie poezji w 2015 roku, a dziewiąty zbiór Europa, w 2018 r. został wybrany do krótkiej listy nagród T S Eliot Prize. Jego druga powieść Once Again Assembled Here, została wydana w 2016 roku, podobnie jak Hammersmith, książeczka poezji i fotografii. W 2018 r., ukazała się Europa, a także jego drugi zbiór opowiadań Quartier Perdu.
    Urodzony w Londynie, Sean O'Brien dorastał w Hull, a obecnie mieszka w Newcastle upon Tyne. Jest profesorem Kreatywnego Pisarstwa na Uniwersytecie w Newcastle oraz członkiem Royal Society of Literature. W 2017 r. był Profesorem Wizytującym w katedrze Weidenfelda Porównawczej Literatury Europejskej w St Anne's College w Oksfordzie.

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 575

    AbdulRedha Baqer: Kuwejt

    Słowo wybieram.
    Wyodrębniam.
    W y d a j ę.

    Martwe liście, wiele martwych liści
    zsuwa pochyłość. Usłane doliny
    milczą. Nie ma w nich niczyjej winy.

    Resztkami żywi się szakal złocisty.
    mułojad pozostawia czysty strumień,

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 522

    Arthur Rackman: Bifrost

    Milczą na każdy temat,
    kneble mają smak winogron,
    zaschniętych liści,
    popiołu.

    Między piersiami niosą mgłę,
    podobną do zmierzchu,
    z resztką blasku i ciszą
    spadającej gwiazdy.

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 769

    Fot. Marek Podmoky - Agencja Gazeta

    Poeta mieszka w zrujnowanym domu
    Mówią wieki
    Wiatr mu ceruje skarpety
    Na pokarm wybiera liście
    Sypia w oknie weneckim
    na wzór protoplasty

    Poeta wyciąga rękę z kapeluszem
    Pielgrzymi sen
    Mokre są jego pieśni
    od pieszczot niewieścich
    Podniosłe od ostrej wódki
    wędrują z Aojdą

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 553

    Vincent van Gogh: Landscape with House and Ploughman

    Moją dolinę omijają burze,
    nie stacjonuje batalion w moro,
    nie spadają bomby, za pniem
    nie napotkałem skrytobójcy
    a wysłannik ISIS nie czyha na plaży.

    Jest dobrze, powtarzam rano
    po bezchmurnej nocy,
    na poduszce mruczy kot-sennik
    całkowicie pozbawiony pazurów,
    pocałunki smakują truskawkowo.

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 614

    Podjąć jeszcze raz,
    odgarnąć ziarno z plewami, bo zrozumieć nie ma sposobu,
    dlaczego wszystko, co powiedziano,
    nazwano mądrością.

    Może już nazbyt długo słucham słów,
    nazbyt czytałem, co napisano przede mną

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 743

    Stanisław Wyspiański: Chochoły

    Dziś, zauważyłem to późnym rankiem,
    zaspała teraźniejszość. Z powodu zaśnieżenia?
    Być może, bo trudniej dostrzec
    jakiś kontur na rozbiegu, gawrona
    siwego jak szron na nieruchomej gałęzi za oknem.

    Podobno ogłoszono rozejm między mocarstwami,
    dlatego nie spodziewam się nagłej śmierci.

    • Kategoria: Poezja
    • Odsłony: 737

    Kulig w dolinie

    Płozy wsunął w śnieg,
    zapomniał o źródle,
    w Pełni mroczne konie
    ciągną z janczarami
    wzdłuż legionu drzew
    w niewiadomą rzecz,
    w las schodzący z gór,
    w nieświadomą porę,
    w noc nieznanych nazw,
    zawisły szron wokół,
    w mróz, co szuka płuc,
    w gwiazdy jasne oko –

Strona 1 z 13